Yazılar

ESKİLER

Bazen otururken eskileri yani çocukluğumu düşünüyorum. Öyle sanıyorum ki içinizde, benim yaşımda olanlar vardır…

Çocukken çemberlerimiz vardı. Koşturarak elimizdeki sopa ile vura , vura çevirirdik. Yorulup ta, durduğumuz zaman terlediğimizi, susadığımızı anlar ve de hemen mahallenin devamlı akan çeşmesine koşarak elimizi dayayıp su içerdik. Suyun mikroplu olup, olmaması ne bizim, nede ailemizin aklına gelirdi. Evlerimizde bile kullandığımız, içtiğimiz sular akan musluklarımızdan alınırdı.

Oyunlarımız bahçelerde ve mahalle arasındaki sokaklarda olurdu. Hele meyvelerin olduğu zamanlar her birimiz bir ağaca çıkıp, orada uzun süre kalıp, büyük bir zevkle meyve yerdik… En çok hoşuma giden ve de mükemmel yaptığım şey hulahop çevirmekti:)

Bebeklerimiz bezden olurdu. Bunu yazarken bir ara bez bebeğimi akşamları koynuma alarak yattığım aklıma geldi. Bazen acaba zaman, benden o güzel duygularımı almış mı? Diyorum… Ama bence o duygularımı, bu yaşımda canım torunlarımla yaşıyorum…

Hele erkek çocuklarının tabancaları, babalarının tahtadan yaptıkları tabancaydı… Kurşun sesleri ağızlarından çıkardı…’’dan dan daaaaaaaaaaan’’ diye bağırırlardı. Kim önce söylediyse ,o karşıdakini öldürmüş sayılırdı:))….Birde sapanları vardı…Hep kuşlara sapan ile taş atılırdı , ama asla kuş avlayamazlardı…

Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerin adı konurdu. Örneğin benim iki adım var birisi babaannemin, ikincisi anneannemin adı…

Duvardaki takvimimiz saatli maarif takvimi idi. Gün sonunda babamız o günün sayfasını yırtar alır ve bizlere oradaki özlü sözleri, fıkraları vs. okurdu…

Sebzelerimiz hormonsuz idi. Ben okuldan gelirken hangi evde ne piştiğini anlardım. Zira nefis kokarlardı taze fasulye, dolma, tavuk inanın nefis kokarlardı. Bu kokulardan hangi evde ne piştiğini anlardık. Şimdi değil apartmanda koksun, pişerken yanına gidin o kokuları duyamıyorsun:))

En güzeli de bu güzel yemeklerden komşular birbirlerine verirlerdi. Gelen o tabak kesinlikle boş gitmezdi. Sizde yaptığınız yemekten tabağa koyarak , o tabağı komşuya iade ederdiniz…

Hele yazın salçalar yapılır. Tenekelerde turşular kurulur ve lehim yapılırdı. Zamanı gelipte teneke açılınca nefis bir turşu kokusu yayılırdı evimize. Mantı ise hafta sonunda anne ve çocuklarla evimizde yapılırdı…

Pazar günleri banyo günümüzdü. Banyoda odun ile ısınan su kazanı vardı. Ve banyoda sabun kullanılırdı..O gün evimizde nefis bir Hacı Şakir sabun kokusu yayılırdı…Sanki o sabun kokusunu duyar gibi oldum:))

Kış gecelerinde bozacılar << bozaaaaaaaaaa >> diye bağırırdı. Çoğu zaman alırdık ve leblebi ile bozamızı içerdik…

Gündüzleri ise omzunda askı, askınım iki ucundaki tepsiler içinde yoğurt olan yoğurtçular vardı… Apartmanın önüne gelip <<yoğurttttt>> diye bağırınca anneme <<nolur kaymaklı al >> derdim. Âmâ ne nefisti.

Kış gelince sobalar kurulurdu. Babam o kadar titiz diki, sobayı yakardı, ondan sonra ışığı söndürür boruların kıpkırmızı olduğunu görünce <<tamam ısınırız artık >> derdi:))

Sobanın üzerinde devamlı bir kap içinde cızz sesleri ile kaynayan su olurdu.Sabahları sobada kızaran ekmek kokuları ile kalkardık.

Televizyon yoktu. Büyüklerimiz masal anlatırdı. Masalı dinlerken hayal kurardık.

Asansör diye bir şey bilmezdik. Merdiven çıkardık. Apartman yöneticisi olamadığı gibi, aidatta da yoktu. Apartmanın merdivenleri belirli günlerde daire sakinlerinin hanımları tarafından yıkanırdı…

Evlerde badana yapılırdı. Sokaklar lambasız olurdu..

Mahallemizi korumak için bekçilerimiz olurdu. Ben buradayım rahat uyuyun dercesine <<düüüüütttt>> diye düdüğünü çalardı…

Haberleri radyo ajansından öğrenirdik. Romandan çok teksas , tommiks adlı çizgi romanlar okurduk..

Defterlerimize kenar süsü yapardık. Yaniiii her gün yaşanacak bir şey olurdu…

Herkes kendi düşünü kurardı… Ve birliktelik vardı.

Şimdi iseee herkes yorgun, yoğun ve tek başına…

Ben bu iki hayatıda yaşadım… nolur sözlerime kulak verin ve anlattığım eski hayatı uygulayalım.

Yani hepinize sevgi, güzellik, yardımlaşma, birliktelik, mutluluk olan bir hayat diliyorum…

ZEKİYE ÖZMUT

 

 

 

 

 

 

 

ESKİLER” üzerine 2 yorum

  1. Sayın başkanımızın blog sayfamıza yazdığı eskiler yazısını çok beğendim. Yazıyı okurken çocukluğumda yaşadığım anılarım gözümün önüne geldi.
    O zamanlar bu kadar araba yoktu bizler rahatlıkla sokakta güvenle oynardık seksek, yakan top,saklambaç ve diğerleri.
    Bizim mahalle çocukları ile aşağıdaki mahallenin çocuklarını korkuturduk
    Bizim zamanımızda ise ayılar sokaklar da oynatilirdi bahar veya yaz di biz mahalle çocukları ile ayının peşinden gitmiştik akşamın olduğunu hiç fark etmedik bende 6 yaşındaydım.
    Bütün çocukların aileleri ve benim annem ve anneannem de sokaklarda idi beni görünce azari yemiştim
    Ne güzel günlerdi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir